Dat het wielrennen in een enorme crisis zit, lijkt een understatement. Elke keer wordt hevig verontwaardigd gereageerd als een renner positief wordt getest. Maar jongens, we weten dit toch al lang? Waarom accepteren we niet dat wielrennen een circus is, waarin alles is geoorloofd. Het is toch ook van de zotte om van die arme ploeteraars te verwachten dat ze 'schoon' met een gemiddelde van veertig kilometer per uur al die bergen opsjezen, drie weken achter elkaar. Natuurlijk grijp je dan naar hulpmiddelen.
Vandaag zal het peloton bij wijze van protest een collectieve sitdown staking houden aan het begin van de etappe. De wielrenners zijn de klopjachten, verdachtmakingen en razzia's zat. Vreemd genoeg zijn ze niet de eerste die op het asfalt plaatsnamen door dopingperikelen. Zie hier de laatste meters van Tommy Simpson, die in 1967 sterft aan de voet van de Mont Ventoux, door een combinatie van hitte en doping (de zogenaamde Pot Belge: amfetamine, cocaine, cafeine, heroine, pijnstillers en alcohol). Schrijnend.
[youtube e4viqf-qL9I]
Gepost door Roberto op
25 juli 2007